Er zijn maar bijzonder weinig hotels in Chungju, Korea. Tenminste, binnen een normale afstand van de (WK 2013) roeibaan. Wat er wel zijn, zijn motels. Tientallen motels met vibrerende bedden, spiegels aan het plafond en condoomautomaten naast het bed. In een van deze motels breng ik met mijn teammanager en teammascotte de laatste dagen voor het Aziatisch Olympisch Kwalificatie-toernooi door.

De lichtelijk lust-opwekkende omgeving negeer ik zo goed en kwaad als het kan en ik focus me op de komende races: Mannenskiff, vrouwenskiff, lichte mannendubbeltwee en lichte vrouwendubbeltwee. Met als complicerende factor dat elk land maar één mannenploeg en één vrouwenploeg mag kwalificeren. Eenzelfde regel als in de Europese Olympische Kwalificatie overigens, nieuw element om meer diversiteit in landen op de Spelen te creëren.

Vrijdag beginnen de heats. China, Japan, Hong Kong, Korea en India als grootste tegenstanders en nog zo’n twintig andere landen met hetzelfde doel. Op Magic Monday liggen alle kaarten op tafel. Er zijn duizend excuses op te voeren die een optimale voorbereiding de afgelopen vier jaar in de weg hebben gestaan. Maar wie interesseert dat nu nog? 2000 meter en je zorgt maar dat je je ticket naar Rio verdient.