Door het vele trainen op de Bosbaan wonen vrijwel alle roeiers van het ANRT in Amsterdam. Daarmee kan het ANRT grofweg worden ingedeeld in twee groepen. Zij die al in Amsterdam woonden en dus lid zijn van een Amsterdamse vereniging, en zij die dat niet zijn. Dat uit zich in dat de Amsterdammers onder ons aanmerkelijk vaker op hun club te vinden zijn dan hen die van buiten de hoofdstad komen. Zij kunnen  een eventuele alternatieve training op hun vereniging draaien, en doen in sommige gevallen zelfs commissies of coachen nog op hun vereniging. Voor wie een uur naar zijn vereniging moet reizen om er te komen zijn dergelijke activiteiten uitgesloten.

Ikzelf ben voor het roeien vanuit Delft naar Amsterdam verhuisd, en ben dus ook niet veel meer op mijn club Proteus te vinden. Dat roept bij mij soms de vraag op of ik nog wel iets terug doe voor de vereniging, en of dat eigenlijk zou moeten. Het is immers de vereniging die mij jaar in jaar uit in staat heeft gesteld om te komen tot het punt waar ik nu ben. En op de momenten waarop het, het hardst nodig is wordt vaak duidelijk hoe zeer je vereniging nog steeds voor je klaar staat.

Zo besloot ik een aantal maanden geleden, in de korte periode dat er gedeeltelijk ijs op de Bosbaan lag, en in een periode waarin ik mijn boot niet kon missen, een sleutelscene uit de Titanic na te spelen. Mijn boot brak gelukkig niet in tweeën, maar hij was toch zeker aan een grondige reparatie toe. Echter is hij in recordtempo door Proteus gefixt, en had ik binnen no time weer een boot onder mijn kont. Nogmaals bedankt!

En zo zijn er tal van voorbeelden te noemen waarin mijn vereniging mij ondersteunt in het roeien. Wat doe ik daarvoor terug? Het voornaamste dat ik doe is wedstrijden roeien, maar zelfs daar vertegenwoordigen we op de grote wedstrijden de KNRB  en niet onze vereniging.  Daarom vind ik het belangrijk om, wanneer het even kan, toch een paar wedstrijden voor mijn club te starten.

Een aantal weken geleden kwam ik in die gelegenheid. We waren met het ANRT op een trainingskamp voorafgaande aan de wereldbeker in Varese, maar een tentamen dat ik moest maken en het feit dat het tentamen de dag na de Varsity viel vormden voldoende aanleiding om op en neer te vliegen.

Wie denkt dat de gouden blikken daarmee zo goed als zeker naar Delft zouden gaan hoeft slechts de race der oude vieren van 2012 nog eens te bekijken. We kwamen helaas niet verder dan een derde plek, maar ik ben evengoed blij dat ik de kans om het te proberen niet heb laten lopen. Daarnaast kunnen we waarschijnlijk stellen dat het winnen van de varsity mijn tentamencijfer negatief zou hebben beïnvloed.

Toen ik nog elke dag in Delft trainde heb ik misschien wel het meeste geleerd van de roeiers die boven mij stonden. Door met hen te kunnen trainen en praten kreeg ik de inspiratie en de mogelijkheden om zelf beter te worden. En daar schuilt denk ik de ware kracht van de ervaren roeier. De roei-ervaring van de gemiddelde bondsroeier is meer dan twee keer zo lang als de studie van de gemiddelde student, en zo veel roeikennis is een waardevol goed op een studentenvereniging waar generaties elkaar zo snel opvolgen. Ik hoop dan ook dat ook ik, wanneer volgend jaar voor mijn studie weer meer tijd in Delft zal doorbrengen dan ik nu doe, weer een deel van mijn ervaringen kan laten terugvloeien naar mijn vereniging!

Volle por naar Rio: column zware mannen ANRT

Eindelijk inzage in de levens van de mysterieuze zware mannengroep van het ANRT. Wat doen ze tussen de trainingen door? Wat houdt ze bezig? Hoe komen ze zo groot? Hoe laat gaan ze naar bed? Dit is de aftrap van een wekelijkse column over de weg naar...

Volle por naar Rio: Heineken Roeivierkamp

Begin maart zaten wij nog ingepakt in meerdere lagen kleding om ons tegen de natte sneeuwbuien te beschermen. Talloze kilometers door weer en wind werden er op de Amstel afgewerkt met het begin van het wedstrijdseizoen in het vooruitzicht. Maar er kwam...

Volle por naar Rio: column zware mannen ANRT- deel 3

Deze week zit de zware mannengroep niet in zijn totaliteit om 7:45u aan de koffie. Na een Heineken Roeivierkamp met ups-and-downs voor de Holland 8 verkiezen zij de rustige wateren van Almere. Bij roeivereniging Pampus zullen zij de komende weken de bak aan opgebouwd...

Volle por naar Rio: Doping

Laatste tijd staat er helaas bijzonder veel in het nieuws over deze donkere kant van de topsport. Als lezer zult u wellicht van het middel Meldonium hebben gehoord, waar Maria Sharapova onlangs op is betrapt. Toen ik een week geleden aan dit stuk begon,...

Volle por naar Rio: een reizend circus

Bovenstaande foto: de fysiotherapeut en Dirk Uittenbogaard in Gavirate. Sinds maandag 28 maart verblijven alle mannen van het ANRT in Gavirate, Italië, aan Lago di Varese voor een trainingskamp van twee weken en aansluitende wereldbekerwedstrijden op 15-17...

Volle por naar rio: column zware mannen ANRT- deel 6

De rustdag is aangebroken in Gavirate. De tweede week van ons 3-weekse trainingskamp aan het meer van Varese zit erop. De afgelopen 2 weken hebben voor ons als vierzonder vooral in het teken gestaan van veel kilometers, en nog meer techniek. Afgelopen week werden de...

Volle por naar Rio: ‘Team’ is een werkwoord

Het Nederlandse roeiteam heeft een buitengewoon succesvol weekend achter de rug.  De selecties zijn rond en er staat weer een team en dat is voelbaar in iedere ploeg. Toch is het niet helemaal vanzelfsprekend dat er een hecht team ontstaat wanneer ploegen...

Volle por naar Rio: Verenigingsroeien

Door het vele trainen op de Bosbaan wonen vrijwel alle roeiers van het ANRT in Amsterdam. Daarmee kan het ANRT grofweg worden ingedeeld in twee groepen. Zij die al in Amsterdam woonden en dus lid zijn van een Amsterdamse vereniging, en zij die dat niet...

Volle por naar rio: Altijd de beste zijn en anderen te overtreffen

Als historicus heb ik een fascinatie voor de oude Grieken. In mijn ogen was hun cultuur op veel vlakken superieur aan die van ons. Een belangrijk element in de Griekse cultuur was de tegenstelling tussen het Apollinische (het ordelijke, de ratio) en het Dionysische...

Volle por naar Rio: Kleine foutjes, grote gevolgen

Afgelopen weekeinde stond in het teken van de Europese kampioenschappen. Hiervoor zijn we met het gehele ANRT afgereisd naar de Breetzsee in Brandenburg, Duitsland. Het hotel waar wij verbleven bevond zich in Potsdam. Wat met de bus ongeveer een uur rijden...

Volle por naar Rio: De ideale voorbereiding

Onlangs werd de mannenselectie van het nationale roeien ingelicht over de voorbereiding van de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. In een zaaltje op het trainingscomplex in Italië, waar wij op dat moment op trainingskamp waren, werden wij door chef de...

Volle por naar Rio: “Gezocht: Talent”

Mark Emke is als hoofdcoach verantwoordelijk voor alle mannen. De Holland 8, Holland 4, de tweezonder en de lichte vierzonder genieten zijn toeziend oog. Midden in de spanning richting een topprestatie in Rio probeer ik Mark een stukje verder te laten...

Volle por naar Rio: Rust, reinheid en regelmaat

Al sinds jaar en dag strijkt het internationale roeicircus neer in Luzern: de stad van de berg Pilatus en de Kapellbrücke, gelegen aan het Vierwoudstedenmeer. Voor veel (internationale) roeiers is dit de stad van springen in de Reuss, van ‘verdwaalde’...

Volle por naar Rio: ANRT op grote hoogte

Maandag na Luzern is het zware mannen team van het ANRT voor de 3e keer langs het Kehlsteinhaus gereden. Het Kehlsteinhaus, beter bekend als het Adelaarsnest, was in 1939 een cadeau van de NSDAP voor Hitler zijn 50e verjaardag. Het Adelaarsnest is gebouwd...

Volle por naar Rio: Trainen op de apenrots

Om de monotonie van de Bosbaan af en toe te ontvluchten wijken we als nationaal roeiteam wel eens uit naar onder andere de Ringvaart. Hierbij moet je doorsteken bij het witte bruggetje rond de 1600m waar een paar honderd meter verderop een kleine steiger...

Pin It on Pinterest

Share This